Ogród wiejski w Izerach
powierzchnia ok. 7000m kw.
WOJEWÓDZTWO: DOLNOŚLĄSKIE
Ogród romantyczny inspirowany krajobrazem Pogórza Izerskiego
Projektując ogrody w takich miejscach jak dawne Łużyce, zagłębiamy się również w ich bogatą historię. To przestrzeń, w której wielowiekowa tradycja osadnictwa nadal płynnie przenika się z dziką naturą. Malarskie widoki lasów przeplatają się z polami uprawnymi, pastwiskami i sadami, zmieniając się wraz z porami roku i tworząc ponadczasową kompozycję. Celowi stworzenia ogrodu romantycznego, który harmonijnie wpisałby się w krajobraz Pogórza, towarzyszyła otwartość na to, co przyniosło samo życie.
Ocalić historię
Podczas prac postawiliśmy na absolutną klasykę i to, co kojarzy się od zawsze z wiejskimi domami. Przestrzeń frontową przy elewacji zdominowały zatem okazałe malwy oraz wiekowe bukszpany. Te tradycyjne i symboliczne krzewy przetrwały dramatyczną walkę z ćmą bukszpanową dzięki profesjonalnej pielęgnacji, szybkiej reakcji oraz troskliwej opiece. Niemniej nadal są one narażone a byt tych unikalnych, historycznych odmian jest niepewny. Mamy nadzieję, że będą długo zdobić reprezentacyjne wejście do domu, zachowując historyczny charakter posesji i podkreślając romantyczny klimat wiejskiego ogrodu.
W klimacie Pogórza Izerskiego
Choć dom znajduje się we wsi, jego położenie dalekie jest od klasycznego, schematycznego krajobrazu otoczenia. To przestrzeń, która swoim charakterem jest znacznie bliższa dzikiemu, malowniczemu krajobrazowi niż zabudowanej okolicy. Inspiracją więc stał się krajobraz Pogórza Izerskiego – łagodny, swobodny i pełen naturalnego uroku. To właśnie on wyznaczył kierunek projektowania. Okazały, zastany starodrzew – dęby, świerki i modrzewie – tworzy bazę kompozycji, wyznaczając strefy światła i cienia oraz budując wyjątkowy nastrój miejsca. Prace w tej części działki rozpoczęły się od relokacji dwóch zastanych różaneczników, kilku jodeł i świerków. Cienisty i zaciszny zakątek pod modrzewiami okazał się dla różaneczników stanowiskiem idealnym. Krzewy szybko się zadomowiły, zdrowo urosły, i dziś zachwycają obfitym kwitnieniem. Dosadzono więc tu liczne nowe odmiany.
Ogród romantyczny nie powstaje wyłącznie dzięki doborowi roślin. To też umiejętność wykorzystania łagodnie wznoszącego się istniejącego krajobrazu, światła, starodrzewu oraz widoków. Dzięki temu ogród sprawia wrażenie dobrze zakomponowanej przestrzeni i integralnej części izerskiego pejzażu.
Skarby dendrologiczne: ogród romantyczny z myślą o przyszłości
Nikt nie przypuszczał, że z czasem ten ogród romantyczny stanie się miejscem, które zacznie gromadzić również prywatną kolekcję rzadkich odmian drzew. Z upływem czasu trafiły tu wyjątkowe okazy, będące rarytasami botanicznymi. Właśnie tutaj znalazły dobre warunki, pozwalające im rosnąć i dojrzewać przez kolejne dziesięciolecia. W późniejszych etapach rozwoju ogrodu kolekcja ta zaczęła jeszcze mocniej podkreślać malarski charakter całej kompozycji.
Wśród drzew liściastych znalazły się dąb szkarłatny, dęby ‘Monument’, buki purpurowe ‘Black Swan’ oraz malownicze wierzby – żałobna i purpurowa. Kompozycję uzupełniają wyjątkowe gatunki iglaste, takie jak sekwoja, cypryśniki błotne, jodły: olbrzymia, arizońska i japońska, a także sosny: limba, bośniacka, plamistokora oraz kosolimba. Całość dopełnia bogata kolekcja świerków, w tym serbski, sitkajski, purpurowy, sachaliński i chiński. Zadbane, zastane okazy jednoznacznie dowodzą, że świerki odnajdują w tym miejscu doskonałe warunki do wzrostu.
Z każdym rokiem drzewa coraz ładniej wpisują się w krajobraz, nadając ogrodowi głębię barw i szlachetność. Tak powstaje ogród romantyczny – dojrzewający od wiosny do jesieni, czerpiący z uroków miejsca i piękna Pogórza Izerskiego, którego największą wartością jest harmonia pomiędzy naturą, architekturą i upływającym czasem.
